“Jahaaa Henk, daar sta je dan. Het is aan jou,” roept de tv-presentator alsof ze in korte tijd een band hebben opgebouwd, “Ga je door met spelen of accepteer je het bod van de bank op jouw koffer nummer 13.” In de studio roepen allerlei stemmen samen ‘doeneedoorjaniet’, maar hij heeft allang besloten dat hij doorspeelt. “No deal,” zegt hij met groeiend zelfvertrouwen.

Twee koffers over, drie bedragen in het spel: 1 euro, 1000 euro en 2 miljoen hele euro’s. Stel je voor, al die euro’s. Een Rolex Day-Date met groene bezel, nooit meer met de burgerrups naar het werk en wekenlang geld tellen met louter een Gucci badjas aan. Dagobert anno nu. De dagdroom vervaagt. “Hahaaa. Hij doet het niet, hij doet het ge-woon niet. Wat een held, die Henk!”

De presentator legt, bijna gebroederlijk, een hand op z’n schouder. “Mag ik dan nu doodse stilte in de studio? Henk, het is aan jou.” Hij ziet zichzelf al staan, als Raymond van Barneveld. Armen wijd, op z’n knieën en glitters die naar beneden dansen. Jan Modaal wordt Henk Buitengewoon. “Doe maar die linker, nummer 2…”


In het Latijn betekent ‘Sinistra’, ‘links’ of ‘aan de linkerzijde’, maar dit heeft zich tot ‘onheilspellend’ kunnen ontwikkelen. De Griekse gewoonte was – bij het doen van voorspellingen – om zich naar het noorden te keren. Het oosten was de gelukbrengende kant (zonsopkomst) en dit zat altijd aan de rechterhand. De linkerkant (het westen) bracht ongeluk en groeide tot iets ‘duivels’. Om die reden heeft ‘sinister’ ook een hele andere lading gekregen. Ook kunnen we dit koppelen aan woorden als ‘right’ in het Engels en ‘link’ en ‘slinks’ in het Nederlands.